01.08.2014 Paşalar Sünnet Oldu.....

Aslında uzun zamandır aklıma takılan çocukları ne zaman sünnet yaptıracağım, ardından neler yapmalıyım vs... gibi şeyleri sonlandırmak adına ani bir kararla efemle ağamı sünnet ettirmeye karar verdim. Ramazan bayramının bitiminde soruşturma araştırma yöntemiyle karar kıldığım  Dr. Ümit Yiğit'e randevumu aldım. Tabi çocukları alıştırma gibi bir durumum olmadı. Çünkü ne anlatsam da onlar buna pek yanaşmayacaklardı. Bende genelde pek bir şey anlatmayarak sadece işte sünnet olan çocuk iyileşene kadar istediğini yapabilir, yiyebilir vs.  gibi işin olumlu tarafından bir şeyler sıralayarak güle oynaya hastaneye götürdüm. Anneanne ben baba sünnetçimizde sıra olduğu için beklemeye başladık. İlk etapta Enes ilk girdiğinde ne olduğunu pek anlamasa da işin içinde iğne olduğunu görünce feryadı bastı. Lokal anestezi olduğu için ilk yapılan iğnelerden sonra Enes'i ikinci kez aynı odaya sokmak zor oldu. Talha'da aynı şekilde feryat figan iğnesini oldu. Sonrasında iş sünnet olayına gelince biz aslında önemli kısmın bittiğini ikinci işlemin daha basit bir işlem olduğunu falan anlatarak odaya girmeye ikna ettik. Bana bugüne kadar anlatılan bu işlemin çok basit olduğuydu ama şunu anladım ki öyle bir durum yok. Yada bizimkiler için öyleydi bilmiyorum. Ama ikisi de eve gidene kadar feryat figandılar. 5 gün falan yataktan ihtiyaçlarımız dışında kalkmadık. Çok nazlı geçen 1 haftanın sonunda çok şükür iyiler şimdi. Dikişlerde gitti. Mevlüdümüzü ve küçük bir eğlence yaptık. Benim için oldukça yorucu bir süreçti ama çok şükür bu önemli süreci sağlıcakla noktalamış olmamız mutluluk verici. Paşaların fotoğraf çekimlerini de yaptık. Oldukça yakışıklı oldular.

İlk ana dişimiz çıktı vatana millete hayırlı olsun...

Enes'imin tatilde başlayan diş sallanma durumundan sonra ilk ana dişimiz arkadan belirdi çok şükür. Biraz kendi sallayarak birazda benim sallanan diş operasyonumdan sonra ilk dişimize veda edip arkada beliren dişimizin yerini almasıyla ilk ana dişimize merhaba dedik.
    Tabi Talha'mın bu durumda olaya dahil olması da çok uzun zaman almadı. Yaklaşık 1 ay sonra efeminde ilk ana dişi aynı yerde aynı şekilde vuku buldu. Yine üstün diş çekme performansımı ortaya koyarak Talha'da ilk sallanan dişinden kurtularak yeni dişine merhaba dedi.

İlk kreşe başladığımız günü dün gibi hatırlıyorum. 05 Eylül 2011 günü evden çıkıp ilk kreşe gittiğimiz gün. Kapıda bizi karşılayan palyaço ablalar, balonlar, güler yüzlü öğretmenlerimiz. Ne kadar heyecanlıydım, bir o kadar endişeli. Daha üç yaşındaydık ve her gün sabah erkenden kalkıp hazırlanıp yola çıkmak, sonra acaba peşimden ağlarlar mı, gitmek istemezlerse gibi düşünceler... Neyse ki korktuğum olmadı pratik çözümlemelerle sabah kalkma işini hallettik, kreşe alışmaları da çok zor olmadı ama tabi ayrı sınıf olmaları işi onlar için hem anne hem kardeş özlemine götürdü.  Allahtan onlarda çok mızmızlanıp beni saatlerce kapıya dikmediler ara ara olanları saymıyorum tabi.
       Aradan 3 yıl geçti bugün günlerden 20.06.2014. Bugün benim için oldukça duygusal bir gün. Ağamla Efem 6 yaşındalar ve anaokulunun son günü. Açıkçası gözyaşlarımı tutamadığım ve onlara ağlarken yakalandığımda anne neden ağlıyorsun cevabına mutluluktan dediğim gündür. Evet mutluluktan çünkü daha  asker olacak yaşa gelmesek te:)) ilk mezuniyetimizi verdiğimiz gündür. 3 yıl önce geldiğimiz bu ikinci yuvaya veda günümüz. Heyecanla, endişelerle başlayan yolculuğumuzdan yeni bir ikinci yuvaya yolculuğumuzun başladığı gündür. Bugün bizim için mutlu, güzel bir gündür... Allah yolumuzu güzel ve aydınlık kılsın. Amin