Oğluşlarımı uzun zamandır havalar kötü gittiği için dışarı çıkaramıyordum ama dün havanın güzel olmasını fırsat bilerek babamızla beraber dışarı çıktık. Biraz arabada dolaştık, biraz parka gittik. Yeşilliklerin içinde koşturduk durduk. Oğluşlarım inanılmaz mutlu oldular. Kovalamacamız görülmeye değerdi doğrusu. En son özgür koşturmaktan nefes nefese kalmıştı. Oğullarıma yetişmek öyle kolay iş değil. Enesim koştururken ayağı takıldı ve dudağının üst kısmı soyuldu. Sonra yorgun argın eve geldik. Banyolarını yaptırdım, yemeğimizi yedik. Uyku vakti gelince 1'de başlayan uyuma maceramız saat 4,5 olmasını rağmen devam ediyordu. Ben yorgun, bitkin ve agresifdim. Bunda 3.5 saat boyunca beni peşlerinden koşturan oğluşlarımın tombik şirin parmakları var tabiki:))

Neyse bu haftaki ilklerimize gelince ;

*Babamızın arkadaşı akşam bize geldiğinde hem adama bakıp agladılar hemde özgürü arkadaşından kurtarmaya çalışır gibi elinden tutup ağlaya ağlaya odadan uzak bir yere götürmeye çalıştılar:))

* Enesim ilk defa "kagık" (kaşık) dedi.

* Ve babasının telefonunu göstererek ilk defa "saagı" (şarkı) dedi.

*Talham ve Enesim kaşıkla yemek yemeyi öğrenmeleri için koyduğum kuru üzümleri biraz zorlanarak da olsa ilk defa kaşıklayıp yediler. Hatta amcalarına bile kaşıkla yedirdiler.

Benimse keyfime diyecek yoktu.