kreşten notlar

1. Gün : Çocukları bıraktık, sınıfları gezdik, talhayı sınıfında bıraktık, enesle vedalaştık. Akşam - Bütün gün gayet iyilermiş. Enes uykusunda biraz altına kaçırmış. İlk günün stresinden olabilir dediler. Yemeğini çok az yemiş. Eve geldik. Birbirlerine karşı daha saldırgan gördüm onları. Hala şokta gibiler. Sınıflarının ayrılmasından dolayı olabilir. 20.09.2011 Salı

2. Gün : Sabah evden çıktık. Arabada duamızı ettik. Kreşe vardık. Oldukça iyi görünüyorlar. Ama içlerinde ne yaşadıklarını bilemem. Akşam- Enes gün içinde yine altına kaçırmış. Yapmadığı bir şey normalde. Ama onun ne kadar duygusal bir çocuk olduğunu biliyorum. Kesinlikle hem evden hemde Talhadan ayrı olduğu için çok üzgün. Talha gayet iyiymiş. Ama uyumak istemiyormuş.Çok zor uyumuş. 21.09.2011 Çarşamba

3. Gün : Kreşteyiz. Talha biraz keyifsiz gibi. Onları öpüp bıraktım. Akşam - Enes hiç uyumamış. Yatakta oturup devamlı konuşmuş. " Canım annem, güzel annem, benim çok güzel annem var" diye öğretmenlerine anlatıp durmuş. Talha çok zor pijamalarını giymiş. Ama sonra ikna olmuş, Akşam biraz daha iyiydiler. Bebeklerim benim. Artık birbirlerini özlediklerini daha iyi gözlemleyebiliyorum. Evde birbirlerine sarılıp oynuyorlar. 22.09.2011 Perşembe

4. Gün : Kreşe bırakıp ayrıldım. Akşam Talhanın öğretmeni talhanın gün içinde gayet iyi olduğunu fakat uyku saatinde uykuyu reddettiğini söyledi. Yatakta oturup konuşmuş. " Çiykiiinn anne, iğleennç anne, benn anne sev yok, ben anne bekle" demiş durmuş:) Bir gün önce Enesle kıyaslayınca söyledikleri aynı olmasada söyleyiş şekillerinin aynı olduğunu diyebiliriz. Enes bugün gayet iyiymiş. Kreşte Enes kucağıma gelmek istedi. Talha bunu görünce Enesin poposunu ısırdı. Ardından Enesi çok zor zaptettim. Dönünce Talha Enesin emniyet kemerini açtı. Belliki birşeye kızmış bebişim. Ben böyle yaparsan seni kreşe götürmiyim dediiğimde cevap "ben okul sev yok" oldu:) 23.09.2011 Cuma

5. Gün : Alıştık galiba. Çok sorunsuz bir günmüş. Öğretmenleri gayet memnun bu durumdan. Bende memnunum tabi. 26.09.2011 Pazartesi

Miniatürk

Pazar günü miniatürke gittik. İstanbuldaki hemen hemen herkesin facebooktaki profil resimlerinde rastladığım ama bir türlü gidemediğim bir yerdi. Sonunda yollara düştük. Gerçekten şimdiye kadar gitmediğime pişman oldum. Çünkü çok güzel bir yer. Oğullarım pek olayı çözemeselerde küçük gemilere, uçaklara ve boğaz köprüsüne bayıldılar. Ama tabi çocukla gitmenin şöyle bir eksi tarafı var. Bir kere tuvalet olayı sıkıntı. Yani özgürle aklımız çıktı bizimkiler altına kaçıracak diye. İki kalabalık oluyor bu nedenle çocukları zaptetmek daha zor. Üç durup incelemek ve tarihini dinlemek gibi bir şansın yok. Ama yinede ben çok keyif aldım. Oğullarımda. Nice nice gezmelere inşallah:))

3,5 yıldır "ayaaa" olan anneanneye sonunda iki oğluşum da bir zafer kazanmış edasıyla " anneanni" diyorlar:)

annemin aalabası büüyükk

Bugün arabamızı aldık. Oğullarım görünce inanılmaz mutlu oldular. Her zaman "babamın büyüüüük alabası" diye övünen oğullarımın gözünde birden babanın arabası baayaağı küçüldü. Şimdiki favori cümlemiz "annemin aalabası büüyükk, babamın aalabası kücüüükk" şeklinde. Hatta bunun için bir bestemiz bile var:)

İğlenç anne

İğlenç anne, pis anne, çiykinnn anne


Eskiden anneye yada babaya kızınca pis derdik "anne sen pis, çoğ piss anne, çoğğğ pis!" Şimdi ise kelime lugatımız bayağı genişledi. Anne yada baba kişisi istediklerini yapmayınca. "Anne sen pis, iğlenç anne, çiykinnn anne, işe git anne işe git ....." şeklinde devam ediyor. Tabi bu iğğğlenç kelimesini artık herşeyde kullanıyoruz. Anne o kadar emekle bebişlerinin önüne yemek koyar. Talhanın tepki şu "iğleeenç":))

Büyüükkk Ev

Enes'le Talha'nın Büğüükkk Evii

Bu gün itibariyle evimizi taşıdık. Yeni evimiz eski evimize oranla daha büyük. Bundan ötürü olsa gerek bebişlerim olayı komple sahiplenmiş durumdalar. Olay şöyle ;
Soru: "Annecim nereye gidiyoruz"
Cevap "Enesle Talhanın büüüğüükk evi"
Soru : "Annecim orda ne var"
Cevap : " Paykk var paykkk, kücükkk payk"

Taşınma olayında en sevdikleri durum anneyle birlikte koli bantlamak oldu. Bol bol koli yapıp beraber bantladık. Gerçi arkamı dönünce bazılarını geri çıkartıyorlardı amaaa:)) Bu arada tabi gelen nakliyecileri anlama olayıda ilginçti. Bu adamlar neden bizim evimizi taşıyolar olayına Enes oğlumun bakış açısı " Babamıyn çooğğğ aykadaşı vayyyy" şeklindeydi.

kreş

Bugün çok heyacanlıyım çünkü oğluşlarımın eylülde kreşe başlamaları için kayıt yaptırdım.